«بسم الله  الرحمن الرحیم»

 

آن شب زمین هوای  بهشتی دوباره داشت

آغوش آسمان به بغل ماه پاره داشت

چشمان ابر روی زمین را گرفته بود

هر قطره با خودش سبدی ستاره داشت

دست ملک قصیده ای از نور مینوشت

واژه به واژه حرف غزل استعاره داشت

باز عطر سیب وبوی  بهشت وشمیم یاس

بر بارش دوباره کوثر اشاره داشت

این بار حق به دامن موسی عطا نمود

آن کوثری که بال ملک گاهواره داشت

این سیب سرخ سیب بهشت پیمبر است

این دختر یگانه موسی بن جعفر(ع) است

مثل بهار بود هوای  رسیدنت

باران چکید از ردپای  رسیدنت

در پشت درب خانه تان جمع میشوند

خیل فرشتگان که برای رسیدنت-

آماده اند ازطرف ذات کردگار

خود را فدا کنند فدای  رسیدنت

خاک بهشت بهر قدمگاه تو کم است

آغوش نجمه بود سرای  رسیدنت

قلب برادرت ز تب شوق آب شد

در التهاب ثانیه های  رسیدنت

در چشم خویش ذوق خدارا نگاه کن

گلخنده امام رضا(ع) را نگاه کن

از آن زمان که خواهر سلطان ما شدی

بانو شما ملیکه ایران ما شدی

منت گذاشت بر سر ما ناز مقدمت

وقتی تو آمدی  ومهمان ماشدی

با هر قدم به سینه ما جا گرفته ای

یعنی تو صاحب دل ما جان ما شدی

بانی خیر وبرکت این خطه گشته ای

وقتی نسیم سبز بیابان ما شدی

یعنی فقط نه جزو محبان حیدریم

{از شیعیان کشور موسی بن جعفریم}

وقتی تویی که آینه ذات کوثری

زیبد به خادمان حریمت پیمبری

عصمت به پای عصمت تو سجده میکند

معصومه ای  وعصمت کبرای  دیگری

ای  زینبی که عالمه بی معلمی

زین رو کنی به شهر خودت علم پروری

ما هرچقدر شعر وغزل نذرتان کنیم

تو بازهم از آنچه که گفتیم برتری

بی تو کمیت محشریان لنگ میشود

یک وقت اگر که روی  به محشر نیاوری

زهرا شدی  وشمع فروزان شیعه ای

زهرا شدی  وروز قیامت شفیعه ای

خود ظلمتیم گرچه سپیدیم با شما

یاءسیم اگر سراسر امیدیم با شما

مست اجابتند دعاها کنارتان

ما حاجت نداده ندیدیم با شما

وقتی حدیث ها تو را حرف میزنند

جز وصف فاطمه نشنیدیم با شما

در قاب عکس خالی آن قبر گمشده

تصویری از بهشت کشیدیم با شما

پس آمدیم و زائر آن بی نشان شدیم

یعنی که تا مدینه رسیدیم با شما

امشب که عشق میپرد از کنج سینه ام

در محضر تو زائر شهر مدینه ام

«محمد علی بیابانی»

 

=D>ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها و روز دختر تبریک:x@};-

 



تاريخ : شنبه بیست و چهارم مرداد 1394 | 22:23 | نویسنده : منتظر... | 4 نظر